யுத்தம் செய்தாய் என்னுள்ளே ..!
எழுத்தாளர்: எழிலன்பு
(அத்தியாயம் - 15)
இந்த வர்மாவுக்கு கிறுக்குத் தான் பிடிச்சிடுச்சு. ஒரு பொண்ணு ஊரை கூட்டி வைச்சு வேணாம் சொல்லிட்டான்னு கல்யாணத்தையே வெறுத்திடுவானா என்ன ?
அப்படின்னா, எத்தனை ஆண்கள், பெண் பார்க்க வந்து விட்டு இது சரியில்லை, அது சரியில்லை, லொட்டு லொசுக்கு என்று எத்தனை பெண்களை ரிஜக்ட் செய்திருப்பார்கள்..
அவர்கள் எல்லாம் தங்களோட டர்ன் வரும் வரை காத்திருப்பது இல்லையே என்ன..? இவனைப் போலவா வாழ்க்கையே வெறுத்துவிட்டதாக சோக கீதம் பாடிக் கொண்டிருக்கிறார்கள் ?
அவனுக்கான பெண் வரும் வரை காத்திருத்தல் தானே சிறப்பு.
நான் வர்மாவின் தாய் பக்கம் தான், படிக்காத அவர்களே பதினெட்டு வயதில் திருமணம் முடித்து, கடமை தவறாத காவலனான கணவனின் பொறுப்புகளை தன் பொறுப்புகளாக எடுத்துக் கொண்டு, இரு குழந்தைகளை வளர்த்து ஆளாக்கவில்லையா என்ன..? கடமைகள் வந்தால் பொறுப்புகளும், பக்குவமும் தானாகவே வந்து விடப் போகிறது. இதற்கு என்று காலேஜிலா போய் ட்ரைனிங் எடுக்க முடியும்..?
ம்ஹூம்... இவனை கெஞ்சிக் கிட்டும், கொஞ்சிக் கிட்டும் இருந்தால் கல்யாணம் நடக்காது, வலுக்கட்டாயமா மணமேடையில உட்கார வைச்சு தாலியை கையில கொடுத்து
கீர்த்தனா கழுத்துல கட்டச் சொல்லிட வேண்டியது தான்..
இதன் சரியான வழி.



CRVS (or) CRVS 2797